شنبه ۴ اسفند ۹۷
در این اقلیم، دریاییست. بر این دریا، پلیست و بر فراز این پل، پنجرهایست در میان آسمان، گشوده. پنجرهای از بهشت بر تو گشودهام. چرا آن من ملول را رها نمی کنی و به سویم برنمیخیزی؟
در این اقلیم، دریاییست. بر این دریا، پلیست و بر فراز این پل، پنجرهایست در میان آسمان، گشوده. پنجرهای از بهشت بر تو گشودهام. چرا آن من ملول را رها نمی کنی و به سویم برنمیخیزی؟
حرف خدا گفتنم حاصل بی قبلگی ست
ای دل افسون من قبله ی پنهان بگیر
با همه بنشستن و بی همه برخاستن
هیبت پرواز را، روح! تو این سان بگیر